Στα νότια του Ν. Σερρών, δυο χλμ από το χωριό Δόμηρος και πέντε χλμ από τους πρόποδες του Παγγαίου όρους, σε μια γραφική τοποθεσία, βρίσκεται η Ιερά Μονή της Αγίας Παρασκευής.
Το πότε και πώς ιδρύθηκε είναι άγνωστο, θεωρείται πάντως ένα από τα παλαιά Μοναστήρια της Ελλάδας. Κατά μία εκδοχή, δεδομένου ότι τα έγγραφα και οι κώδικες της Μονής καταστράφηκαν από διάφορους κατακτητές, θεωρείται ότι ήταν παλαιά μετόχι της Ιεράς Μονής Εικοσιφοίνισσας. Είναι το πρώτο γυναικείο μοναστήρι στο χώρο της Μακεδονίας. Έχει βαθιές ρίζες με το κέντρο του Μοναχισμού της Ορθοδοξίας, το Άγιο Όρος. Σε ημερολόγιο της Μονής Ιβήρων, αναφέρεται ότι το 1345 ο Κράλλης της Σερβίας Στέφανος Δουσάν επικύρωσε τη Μονή στη Μονή Ιβήρων. Μέχρι τότε η Μονή ήταν ανδρική με πολλούς Μοναχούς.
Το έτος 1924, με τον ξεριζωμό του Πόντου, έρχονται στη Μονή έξι Μοναχές από το Μοναστήρι Αγίου Ιωάννη Προδρόμου στα Ίμαυρα του Πόντου. Η Μονή ήταν εντελώς ερειπωμένη. Το μόνο που υπήρχε ήταν το κτίριο του ναού και μερικές εικόνες. Οι Μοναχές μετέφεραν στη νέα πατρίδα ό,τι μπόρεσαν από τον πλούτο των κειμηλίων της Ιεράς Μονής Προδρόμου (τις περισσότερες εικόνες του τέμπλου, Ιερά σκεύη, Ευαγγέλια, Άγια Λείψανα κ.λ.π.) Από εκεί και πέρα το Μοναστήρι άρχισε να ανοικοδομείται. Τη σημερινή του μορφή οφείλει στις υπεράνθρωπες προσπάθειες της τωρινής Ηγουμένης, που από το 1988 μετέτρεψε τη Μονή σε πραγματικό εργοτάξιο. Σήμερα μονάζουν στη Μονή έντεκα Μοναχές που ασχολούνται με αγιογραφία, εργόχειρο κ.λ.π.
Congratulation!